fbpx

Opleiding tot (Zuid-Tiroler) wandelgids

Een hechte groep wandelgidsen

Op woensdag 2 juni ontmoetten we elkaar voor de eerste keer. 16 Südtiroler, ein Deutscher en een Hollander. Ik weet nog goed dat ik binnen in een hotel zat te wachten. En twee jongedames zag zitten. Ik was er vast van overtuigd dat voornamelijk 'oudere mannen' (zoals ik 😉 aan de opleiding tot wandelgids zouden deelnemen. Toch maar even vragen. En ja, Julia en Aleee (Alexandra) zaten ook te wachten. Na een tijdje bleek de rest van de groep buiten te staan. Alles nog een beetje ongemakkelijk.

Maar na 5 maanden zijn we een hechte groep geworden. We zijn natuurlijk allemaal wandelliefhebbers, zijn veel met elkaar op pad geweest en hebben soms met elkaar in één bed gelegen. Twee weken geleden hadden we aan het einde van het laatste blok een afsluitend diner. Uiteraard ergens op de berg, in een kruidentuin, verscholen in het bos. Ik had voor iedereen een stuk chocola meegenomen met daarop de foto gedrukt waarmee dit artikel begint. Halverwege het diner heb ik dat iedereen aangeboden en vertelt hoe ik tegen de reis van de afgelopen maanden aankijk. Voor de mensen die mij kennen... uiteraard een tikje emotioneel. De bottom line van het verhaal is dat ik 5 maanden geleden als toerist naar Zuid-Tirol kwam en nu 20 Südtiroler Freunde heb. En steeds platter Duits ga praten.


Examen

Afgelopen dagen waren de examens. Maandag 8 november eerst het theorie-examen. 80 vragen over flora, fauna, geologie, EHBO, geschiedenis, kaartlezen, recht, marketing, ... Waarvan je er 60 goed moet hebben. Gelukkig wel multiple-choice. Ik ben goed voorbereid, maar ja... het is veel en in het Duits. Dus zondagavond nog Youtube-filmpjes kijken over het ontstaan van de Alpen. En jaartallen uit het hoofd leren: 1869 eerste beklimming van de Grosse Zinne door Paul Grohman, 1804 de Ortler, 1948 het eerste autonomiestatuut, 1961 Feuernacht, .... Hoe vaker en meer ik lees, hoe zenuwachtiger ik word. 's Ochtends in Bolzano verzamelen we met z'n allen in een bar. Gezamenlijk koffie drinken en ontbijten helpt!


Het examen viel mij uiteindelijk mee. En na 2 grazen witte wijn zie ik het helemaal zitten! De uitslag horen we uiterlijk om 4 uur. Dus eerst terug naar St. Ulrich (in Val Gardena) waar Gert-Jan op Flo past. En lekker een eindje lopen. Dan wordt het 16:00 uur, 16:30 uur en nog niets gehoord. Om 17:00 uur het verlossende mailtje: gehaald! Het halen van je theorie-examen is een voorwaarde om aan het praktijkexamen (dinsdag) mee te mogen doen. En ik mag dus meedoen aan het praktijkexamen.

Dinsdag verzamelen we om 8:15 uur op het parkeerdek van het congresgebouw in Bolzano. Ik wordt samen met 3 anderen ingedeeld bij de twee berggidsen Gregor en Kurt. Zij zijn vandaag onze examinatoren. Gregor ken ik niet, maar Kurt wel. Hij is de grote baas van de vereniging van Südtiroler Berg- en Skiführer. En is een keer met één van onze tochten meegelopen. Iedereen heeft 2 tochten voorbereid en vandaag horen we welke tocht we moeten lopen. Het wordt de Burgenrunde bij Andrian. De tocht start met een steile klim, kabels en ladders door de Gaider Schlucht naar ruïne Festenstein. Ik mag als eerste de groep leiden. Mijn tactiek is om direct heel veel te vertellen. Dan hebben Gregor en Kurt geen tijd om iets te vragen 😉 Afgelopen weekend heb ik deze tocht al een keer gelopen en heb ik 3 wandelaars uit de buurt ontmoet. Die hebben me een aantal verhalen vertelt over de burcht en de laatste bewoners. Daarnaast heb ik me verdiept in de flora van de Gaider kloof. Zo heb je hier orchideeën en een zeldzame varen (de Hirschzungfarne). Vervolgens iedereen aan het speuren gezet en voordat ik het wist, was er een uur voorbij en wisselden we van 'leider'.

We lunchen ergens in een alpenwei en raken aan de praat met een boer. Die blijkt ook schnaps te maken en dat laten de 2 berggidsen zich geen tweemaal zeggen. Om half 1 zitten we met 6 mensen aan de Zwetschgenschnaps. Examen of geen examen. De sfeer is ondertussen best gemoedelijk, want iedereen doet het goed. Nu zitten er in zo'n examen een aantal zekerheden. We zijn met vier kandidaten en weten dus dat er ook 4 ongelukken zullen gebeuren. We hebben al 2 hartinfarcten en een slagaderlijke bloeding achter de rug en ik mag het laatste half uur de groep weer leiden. Ik ben benieuwd... Na 10 minuten hoor ik een ijselijke kreet en blijkt Gregor van het pad gevallen te zijn, de diepte in. Nou ja, 2-3 meter. Gebroken voet! Na Gregor op het pad getild te hebben, zijn voet gestabiliseerd te hebben en hem in een reddingsdeken gewikkeld te hebben, bel ik de reddingsdienst. Ik geeft de coördinaten door en krijg door dat de redding komt. Pffff, dat ging gelukkig allemaal goed!

We komen om 16 uur beneden en rijden naar een cafeetje. Gregor en Kurt hebben een half uur nodig om alles nog een keer door te spreken. Uiteindelijk komt het verlossende antwoord. Eén deelnemer haalt het niet, om diverse redenen. Maar de andere drie (en ik dus 🙂 zijn erdoor! Met vlag en wimpel. En mag ik me dus officieel een Sudtiroler Wanderführer noemen.


What's next?

Vanaf 1 januari ben ik als Wanderführer ingeschreven in de Berufskammer van Südtiroler Berg- und Skiführer. En mag ik dus als professionele wandelgids wandeltochten organiseren in Zuid-Tirol. En dan begint ook het nieuwe avontuur. Vanaf zomer 2022 organiseer ik drie wandelreizen naar Zuid-Tirol. Onder de naam Dolomiti Travel. En hierbij alvast de uitnodiging aan jullie allen om op 21 november as naar de Active Holidays Festibeurs te komen. Op het terrein van Outdoor Valley in Bergschenhoek. En dan natuurlijk naar de stand van Dolomiti Travel te komen. Toegang is gratis, dus dat kan nooit een belemmering zijn!

Maar eerst nog anderhalve week in St. Ulrich. Werken en chillen. In de sneeuw, want er is vorige week al best wat sneeuw gevallen. En om jullie lekker te maken een foto van vandaag vanuit het appartement! Oh ja, misschien ook nog een artikel schrijven over de alpine geschiedenis van Zuid-Tirol 🙂

Alora, amici miei. Alla prossima volta, Dick